دنيوي گرداند و « انتظار كشيدن أجل » يا باعتبار اين است كه مرگ محبوب مؤمن است بسبب اين كه وسيله ملاقاة پروردگار ورضوان اوست از براي كسى كه نيكوكار باشد ، ويا باعتبار اين كه سبب اين مىگردد كه آدمي در طاعات وعبادات وخلوص آنها اهتمام وسعى زيادى بكند . 3775 انّى مستوف رزقي ومجاهد نفسي ومنته إلى قسمي . بدرستى كه من استيفا كننده أم روزى خود را ، وجنگ كننده أم با نفس خود ، وبپايان رسنده أم بسوى نصيب خود . مراد اين است كه روزيى كه از براي من حتما مقدر شده من بايد كه تمام آن را استيفا كنم وتا آن را تمام نكنم مرگ را بمن راهى نيست واستيفاى آن محتاج بسعى نيست ، اگر سعى نكنم نيز بايد كه آن بمن برسد و « به پايان رسنده‌ام بسوى نصيب خود » نيز تأكيد همين معنى است و « جنگ كردن با نفس » از براي داشتن اوست بر طاعات ومنع از معاصي زيرا كه نفس بي مجاهده بليغ تن به آنها در ندهد . 3776 انّى لعلى جادّة الحقّ وانّهم لعلى مزلّة الباطل . بدرستى كه من بر جاده حقم ، وبدرستى كه ايشان بر لغزشگاه باطل‌اند « جاده » وسط راه ومعظم آن را گويند ، ومراد بايشان خلفاى جور است كه غصب حق آن حضرت صلوات اللّه وسلامه عليه نمودند ولغزشگاه باطل همان باطل است كه كسى كه بلغزد از حق بآن مى افتد وممكن است كه مراد محل لغزشى باشد كه از آنجا بلغزند وبباطل بيفتند از شبهه‌ها ومانند آنها . 3777 انّى لعلى إقامة حجج اللّه اقاول وعلى نصرة دينه أجاهد وأقاتل . بدرستى كه من بر برپاىداشتن حجتهاى خدا گفتگو ميكنم ، وبر يارىكردن